Νομίζω εν επήραμεν χαπάριν ακόμα ήντα μπου μας γινήσκεται σε τούντη χώρα. Θωρούμεν ξεκάθαρα ότι έσιει πρόβλημα το σύνταγμα μας. Πραχτικά τζιήνον που γίνεται, είναι απλόν. Είναι καμιάν δεκαρκάν άτομα το πρόβλημαν. Τζιήνοι οι δέκα αθρώποι, κρατούν μας πίσω διότι εν κάμνουν τη δουλειά τους. Ανέκαθεν στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου, υπήρχαν τούτοι οι αθρώποι. Δεν έχουμεν έναν νόμο, που να δέχεται την εξ ακοής μαρτυρία σαν μαρτυρία. Τζιαι ο λόγος είναι πολλά απλός. Διότι κανένας εν το εσκέφτηκεν ότι με τούντην απώλεια μπορούν να συμβούν σκηνικά όπως το πρόσφατο με την αθώωση των 10 αστυνομικών – (λαμπρόν να τους κάψει). Πρέπει να ξέρετε ούλλοι, ότι μέσα που την βουλή, υπάρχει περίπτωση να περάσουν 70 νομοσχέδια μέσα σε τρείς ώρες. Είμαι σίουρος ότι γίνεται συχνά τούντο πράμα. 70 νομοσχέδια, που θέλεις θκιό εφτομάες να τα θκιαβάσεις. Όι να τα συζητήσεις τζιόλας τζιαι να τα εξελίξεις, ή να τα προσαρμώσεις. Έρκουνται τα νομοσχέδια που την ευρώπη, τζιαι περνούμεν τα έτσι όπως ένει. Για το τζινήιν, για το ψάρεμα, για τες καλλιέργειες κλπ. Άρα εφόσον δεν συζητούνται για ανάπτυξη τζιαι προσαρμογή, τότε το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί πρόβλημα.
Το τι γίνεται μέσα στην αστυνομία στην Κύπρο είναι το εξής. Έστω ένας πολίτης θέλει να καταγγείλει έναν αστυνομικό για την απαράδεχτη συμπεριφορά του, ή για όποιονδήποτε λόγο (Βέβαια δυσκολέφκουμαι να σκεφτώ γιατί κάποιος να θέλει να καταγγείλει έναν αστυνομικό, αφού είναι γνωστοί για τους καλούς τους τρόπους τζιαι για την ευγένεια τους, αλλά έστω). Το τι θα κάμει λοιπόν τούτος ο άθρωπος, είναι να πάει να το καταγγείλει στην αστυνομία. Στον παρέα του άλλου δηλαδή. Στον σειρά του. Λόγω λοιπόν της αλληλεγγύης του επαγγέλματος, ο αστυνομικός που θα σου πιάσει την κατάθεση, θα φροντίσει να την χάσει, ή να σου πεί ότι εξετάσαν το θέμα τζιαι εκαταλήξαν ότι λαλείς πελλάρες. Θα σε φκάλουν πελλό!! Τζιαι αν δούν ότι πάεις να τους κάμεις ζημιά, θα σου κάμουν τζιαι μήνυση τζιαι πουπάνω. Έτσι λειτουργεί η αστυνομία της Κύπρου, τζιαι έγινεν έτσι, διότι η νομοθεσία μας τζιαι το σύνταγμα μας, είναι για τον πούτσο.
Αν θεωρήσουμεν ότι είχαμεν μιαν ανεξάρτητη επιτροπή εσσωτερικών υποθέσεων, που να είναι πιό πάνω που τους μπάτσους, τότε ίσως να εμπορούσαμεν τζιαι εμείς οι πολίτες να καταγγείλουμεν έναν αστυνομικό για τη συμπεριφορά του. Να τον πιάν, να τον κάτσουν μέσα, να τον ανακρίνουν κανονικά. Θα είναι οι μπάτσοι των μπάτσων, αλλά όι των πολιτών. Έτσι, εν δίκαιο.
Τούτα ούλλα, ξεκινούν που τους πολιτικούς. Οι βουλευτές που περνούν τα νομοσχέδια, οι υπουργοί που εν πέρνουν χαπάρι τι νόμους προτείνουν τζιαι πως, αλλά στο τέλος της ημέρας φταίει ο πρόεδρος της δημοκρατίας, πάνω που ούλλα.
Οι πιο πάνω σκέψεις αποτελούν μέρος που μια συζήτηση που είχα με έναν παιδί που είναι κοινωνιολόγος τζιαι δηκηγόρος.
Έχουμεν τζιαι Κυπριακόν, για να μην ξεχνόμαστε